„Polska będzie poniżana i atakowana”. O co chodzi Żydom?

„Będziemy ich nękać tak długo, dopóki Polska znów nie pokryje się lodem. Jeżeli Polska nie zaspokoi żydowskich żądań, będzie publicznie poniżana i atakowana na forum międzynarodowym”.

447. Plan grabieży Polski

Te szokujące słowa wypowiedział w kwietniu 1996 roku Israel Singer, ówczesny sekretarz generalny Światowego Kongresu Żydowskiego. To nie pierwsza, i niestety nieostatnia, próba organizacji przemysłu Holokaustu w wymuszenia na Polsce urzeczywistnienia ich roszczeń majątkowych.

Obserwując polityczne wydarzenia i dyplomatyczne gry wobec Polski na przestrzeni ostatnich lat trudno nie odnieść wrażenia, że groźba ta jest permanentnie realizowana. O planie grabieży Polski, od Deklaracji Terezińskiej do Ustawy 447, pisze w swojej nowej książce prof. Leszek Andrzej Sosnowski.

Deklaracja, która nie ma mocy prawnej

Deklaracja z Terezina, w sprawie mienia okresu Holokaustu i związanych z tym zagadnień, została przyjęta 30 czerwca 2009 przez 46 państw podczas konferencji Mienie okresu Holocaustu w Terezinie w Republice Czeskiej. Celem dokumentu jest nakłonienie państw, które go zaakceptowały, do regulowania statusu prawnego majątku ofiar Holocaustu, pomocy dla osób ocalonych z zagłady Żydów oraz prowadzenia edukacji na temat tej niemieckiej zbrodni nazistowskiej. Uznaje się, że akt ten nie ma charakteru wiążącego, a w szczególności nie rodzi obowiązków i nie określa sankcji wobec państw, które nie stosują się do jego postanowień.

Jak wskazuje w książce „447. Plan grabieży Polski”, Deklaracja Terezińska – stricte nie precyzując „mienia bezspadkowego” – określa je jako nieruchomości osób prywatnych, które należały „do ofiar Holokaustu i innych ofiar nazistowskich prześladowań”, z których większość zmarła, nie pozostawiając po sobie spadkobierców. Prof. Sosnowski wyjaśnia, że nie chodzi więc o rekompensatę dla spadkobierców ofiar, ale o niewyobrażalnie wielkie kwoty, które bez podstawy prawnej państwo polskie miałoby przekazać organizacjom żydowskim, niemającym niczego wspólnego z ofiarami.

Co najistotniejsze w tej sprawie, polski reprezentant – minister Władysław Bartoszewski – nie podpisał w imieniu Polski deklaracji.

I chociaż jednym ze słów kluczy tej deklaracji jest „dobrowolność”, postawa przedstawicieli organizacji przemysłu Holokaustu zdaje się temu przeczyć. Dawid Pelag, były ambasador Izraela w Warszawie, pytany o „oporne i krnąbrne państwa Europy Wschodniej” – chodziło o Polskę i Ukrainę – przyznał, że kraje te zmienią swoje stanowisko, dzięki zaangażowaniu w sprawę… Departamentu Stanów Zjednoczonych.

Akt wymuszania przez Żydów gigantycznych haraczy?

Prawie dziewięć lat po przyjęciu Deklaracji Terezińskiej, 12 grudnia 2017 roku, Senat Kongresu USA przyjął Ustawę JUST – zwaną także jako 447. Przez krytyków nazywana wprost aktem wymuszania przez Żydów haraczy.

– Jeśli nie chcą słuchać Żydów, będą musieli słuchać nas jako Amerykanów – stwierdził jeden z urzędników Departamentu Stanu USA.

Ustawa 447 zobowiązuje Departament Stanu do przedstawienia raportu o realizacji Deklaracji Terezińskiej – deklaracji, której zapisy miały być dobrowolne, a z których poszczególne kraje mają być teraz rozliczane.

By temu przeciwdziałać, posłowie Kukiz’15 przedstawili projekt ustawy o ochronie własności RP przed roszczeniami dotyczącymi mienia bezdziedzicznego. I w połowie maja było o włos od jego uchwalenia. Projekt znalazł się w porządku obrad Sejmu, jednak nieoczekiwanie go zdjęto.

Dlaczego? Przeczytacie o tym w książce Sosnowskiego, który chronologicznie i w logiczny sposób wyjaśnia problem tak, aby zrozumiał go nawet ktoś kto do tej pory nie interesował się tematem. Publikacji nie brak mocnych momentów – w rozdziale poświęconym „notatce Chodorowicza” przeczytacie o jawnych ingerencjach i cihej dyplomacji.

Co na to wszystkie polskie władze?

O tym przeczytacie w „447. Plan grabieży Polski” Leszka Sosnowskiego, która ukazała się niedawno nakładem Wydawnictwa Fronda. Książkę możecie znaleźć w księgarniach lub zamówić TUTAJ.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *